Czy masturbacja jest zdrowa?

Może wydawać się to bardzo prywatną czynnością, ale badania Univia wykazały, że ​​96% osób, z którymi rozmawiali, masturbuje się przynajmniej raz w miesiącu. Sołomiłość została oceniona jako druga najskuteczniejsza forma dbania o siebie, a prawie 59% osób, które twierdziły, że masturbuje się co tydzień, stwierdziło również, że ma pozytywny obraz własnego ciała.

Masturbacja to autoerotyczna stymulacja narządów płciowych w celu osiągnięcia satysfakcji seksualnej. Współcześnie odchodzi się od określeń takich jak „onanizm” czy „samogwałt”. Te słowa są obciążone historią i stygmatyzują. Język ma znaczenie. Warto używać określeń neutralnych.

Czy masturbacja jest zdrowa? Zanim odpowiem, uporządkujmy mity. Wiele osób słyszało, że masturbacja szkodzi. To przekonania bez podstaw naukowych i potwierdzenia, masturbacja nie szkodzi i nie powoduje konsekwencji, jedynie kompulsywne zachowania seksualne, które wynikają m.in. z braku kontroli nad impulsami.

Najczęstsze mity:

• nie osiągniesz satysfakcji z drugą osobą, jeżeli będziesz się sam/sama zadowalał,
• to marnowanie energii, osłabia mężczyzn, szczególnie sportowców,
• to grzech (stanowisko kościoła katolickiego),
• narządy „zużywają się” – mężczyźni mają ograniczona liczbę wytrysków i powinno się oszczędzać,
• pojawia się osłabienie po (szczególnie dotyczy to mężczyzn),
• masturbacja w związku świadczy o tym, że życie seksualne w relacji jest niewystarczające.

Te przekonania wynikają głównie z historii, religii i dawnej medycyny. Nie mają potwierdzenia w aktualnych badaniach i nie są prawdą.

Podczas masturbacji mózg uwalnia neuroprzekaźniki i hormony. Należą do nich oksytocyna, dopamina i serotonina. Pojawiają się też endorfiny i endokannabinoidy. Te substancje wpływają na nastrój i redukcję napięcia.

Badania pokazują wzrost przepływu krwi w mózgu podczas orgazmu. Większy przepływ oznacza lepsze dotlenienie. Może to wspierać koncentrację i jasność myślenia. Niektóre osoby zauważają mniejszą „mgłę mózgową”, a nawet mówimy o zjawisku jakim jest „mgła orgazmiczna”, która utrzymuje się do 24 h po orgazmie i związana jest z lepszym samopoczuciem i motywacją do działania, a także lepszym postrzeganiem swojego ciała.

Skąd tyle lęku wokół masturbacji? Odpowiedź leży w historii. Dawne interpretacje religijne i medyczne były restrykcyjne. Słowo „onanizm” pochodzi z biblijnej historii Onana. Nie dotyczyła ona masturbacji, lecz stosunku przerywanego.

W XVIII wieku lekarz August Tissot uznał nasienie za „płyn witalny”. Twierdził, że jego utrata osłabia ciało. W XIX wieku powstawały urządzenia „leczące” masturbację. Istniały nawet sanatoria, które miały ją eliminować.

Ekstremalnym przykładem były zalecenia Johna Kellogga. Promował restrykcyjną dietę i skrajne metody wobec kobiet. Dziś te praktyki uznaje się za nieetyczne i szkodliwe. Pokazują jednak, skąd bierze się współczesny wstyd.

Czy masturbacja jest zdrowa? W świetle badań tak. Ma ona liczne korzyści dla ciała i psychiki.

Najważniejsze z nich:

• redukcja stresu i napięcia,
• poprawa nastroju,
• lepsza jakość snu,
• większa świadomość ciała,
• wsparcie zdrowia seksualnego.

U kobiet masturbacja może ułatwiać osiąganie orgazmu z partnerem. Może też łagodzić objawy PMS. Orgazm bywa pomocny przy bólach głowy i napięciu mięśni.

U mężczyzn regularna ejakulacja wiąże się z niższym ryzykiem raka prostaty. U obu płci wzmacnia mięśnie dna miednicy. Wspiera też układ krążenia poprzez chwilowe przyspieszenie pracy serca.

Po orgazmie organizm wydziela oksytocynę i wazopresynę. Wzrasta też poziom melatoniny. To sprzyja wyciszeniu i zasypianiu. Wiele osób korzysta z masturbacji jako sposobu na sen.

Badania pokazują, że część kobiet używa jej jako strategii zasypiania. To nie jest problem samo w sobie. Warto jednak dbać o różnorodne sposoby regulacji napięcia.

Problem pojawia się przy utracie kontroli nad impulsami. Jeśli staje się kompulsywna, skonsultujmy się z specjalistą seksulogiem-terapeutą lub seksuologiem-lekarzem.

Sygnały ostrzegawcze:

• zajmuje dużą część dnia destabilizuje nam dzień,
• utrudnia pracę i relacje,
• jest jedyną strategią radzenia sobie z emocjami i napięciem,
• silnie łączy się z nadmiernym użyciem pornografii (wielogodzinne seanse, oglądanie w czasie pracy),
• zaniedbujemy obowiązki rodzinne, zaniedbujemy siebie, higienę,
• podejmujemy ryzykowne zachowanie seksualne,
• próby zaprzestania są nieudane.

Terapia kompulsywnych zachowań seksualnych nie ma na celu unikania przyjemności seksualnej, erotyki i bodźców seksualnych, nie polega na celibacie, to tylko wzmacnia takie zachowania, ponieważ nie uczymy się niczego poprzez unikanie, a życie w niedostatku i niedoborze, a także wstydzie wobec własnej seksualności wzmacnia tylko napięcie emocjonalne, a to z kolei prowadzi do zachowań kompulsywnych.

Chcesz się dowiedzieć „Jak pornografia wpływa na życie seksualne”, zapoznaj się z ARTYKUŁEM na moim blogu.